மகாபாரதத்தில் கூறப்படும் தேசங்கள் இப்போது எங்கே இருக்கின்றன?

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படும் அரசுகள், நகரங்கள், நதிகள், அஸ்தினாபுரம், இந்திரப்பிரஸ்தம், காந்தாரம், அங்கதேசம், பாஞ்சாலம், சிந்து போன்ற தேசங்கள் இன்றைய வரைபடத்தில் எங்கே உள்ளன? தென்னிந்தியாவுக்கும், குறிப்பாக தமிழகத்துக்கும் மகாபாரதத்துக்கும் என்ன தொடர்பு? பாண்டியர்கள்தான் பாண்டவர்கள் என்ற கருத்தில் உண்மை இருக்கிறதா? வரலாறு, இலக்கியம், புவியியல், தொல்லியல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஒரு பார்வை.

இந்தியாவின் பழமையான இதிகாசங்களில் மகாபாரதம் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. பாண்டவர்கள், கௌரவர்கள் இடையிலான அரசியல் மோதல், குடும்பப் பகை, அதிகாரப் போட்டி, குருக்ஷேத்திரப் போர், கிருஷ்ணரின் பகவத்கீதை உபதேசம் எனப் பல்வேறு நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கிய இந்நூல், ஆன்மிகத்தையும் அறத்தையும் மட்டுமல்லாமல் அன்றைய அரசியல், சமூக, பண்பாட்டு வாழ்க்கை குறித்த பல செய்திகளையும் கொண்டுள்ளது. மகாபாரதத்தைப் படிக்கும்போது அதில் ஏராளமான தேசங்கள், நகரங்கள், மன்னர்கள், நதிகள் பற்றிய குறிப்புகள் வருகின்றன. அவற்றில் பல பெயர்கள் இன்றும் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் அடையாளம் காணப்படுகின்றன. இன்றைய இந்தியா மட்டுமல்லாமல் பாகிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான் உள்ளிட்ட பகுதிகளும் மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படும் பண்டைய அரசுகளின் நிலப்பரப்புகளுடன் தொடர்புடையவை.

அஸ்தினாபுரம் முதல் துவாரகை வரை!

மகாபாரதத்தில் கௌரவர்களின் தலைநகரமாகக் குறிப்பிடப்படும் அஸ்தினாபுரம், இன்றைய உத்தரப்பிரதேச மாநிலம் மீரட் மாவட்டத்தில் உள்ள ஹஸ்தினாபூர் பகுதியுடன் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. பாண்டவர்கள் உருவாக்கிய தலைநகரமான இந்திரப்பிரஸ்தம், இன்றைய டெல்லியில் உள்ள புராணா கிலா பகுதியுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. இந்த இடங்களில் நடைபெற்ற தொல்லியல் அகழாய்வுகள் பழங்கால மக்கள் குடியிருப்புகளுக்கான தடயங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. குறிப்பாக ஹஸ்தினாபூரில் கிடைத்த Painted Grey Ware எனப்படும் சாம்பல் நிற ஓவிய மட்பாண்டங்கள், அப்பகுதியில் இரும்புக்காலத்தைச் சேர்ந்த குடியிருப்பு நாகரிகம் இருந்ததற்கான சான்றுகளாக உள்ளன. 

மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படும் மற்ற முக்கியமான தேசங்களின் இன்றைய அடையாளங்கள்:

அங்கதேசம் – இன்றைய பீகார் மாநிலத்தின் பாகல்பூர் பகுதி. கர்ணன் அங்கராஜனாகப் பொறுப்பேற்றதாக மகாபாரதம் கூறுகிறது.

காந்தாரம் – இன்றைய பாகிஸ்தானின் பெஷாவர், தக்ஷசீலா மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானின் சில பகுதிகள். காந்தாரி, சகுனி ஆகியோரின் தாயகம்.

பாஞ்சாலம் – இன்றைய உத்தரப்பிரதேசத்தின் பரேலி, ஃபரூக்காபாத் பகுதிகள். திரௌபதியின் தந்தை திருபதன் ஆட்சி செய்த தேசம். 

சிந்து தேசம் – இன்றைய பாகிஸ்தானின் சிந்து மாகாணம் மற்றும் சிந்து நதியைச் சுற்றிய பகுதிகள். ஜெயத்ரதனுடன் தொடர்புடையது.

மத்ரதேசம் – இன்றைய பாகிஸ்தானின் சியால்கோட் பகுதி. சகலா அதன் தலைநகரமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. நகுலன், சகாதேவன் ஆகியோரின் தாயான மாத்ரியின் பிறந்த அரச குடும்பத்துடன் தொடர்புடையது. மகதம் – இன்றைய பீகார் மாநிலம். ராஜகிருகம் அதன் முக்கியமான பழங்காலத் தலைநகரமாக இருந்தது. துவாரகை – இன்றைய குஜராத் மாநிலத்தின் தேவபூமி துவாரகா மாவட்டம். கிருஷ்ணரின் யாதவ அரசுடன் தொடர்புடைய நகரம். இந்த அடையாளங்கள் அனைத்தும் ஒரே அளவிலான உறுதிப்பாட்டைக் கொண்டவை அல்ல. சில இடங்களுக்கு வலுவான தொல்லியல் சான்றுகள் உள்ளன; சிலவற்றுக்கு இலக்கியம் மற்றும் புவியியல் அடிப்படையிலான அடையாளங்களே உள்ளன.

துவாரகை உண்மையில் கடலுக்குள் மூழ்கியதா?

கிருஷ்ணர் ஆட்சி செய்த துவாரகை கடலில் மூழ்கியதாக மகாபாரதமும் புராண மரபுகளும் கூறுகின்றன.  இன்றைய குஜராத் மாநிலத்தின் துவாரகை மற்றும் பெட் துவாரகை கடற்பகுதிகளில் கடலுக்கடியில் தொல்லியல் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. கற்களால் ஆன கட்டமைப்புகள், நங்கூரங்கள், பழங்காலப் பொருட்கள் உள்ளிட்டவை கண்டறியப்பட்டுள்ளன. 2025ஆம் ஆண்டில் இந்தியத் தொல்லியல் துறையின் கடலடி தொல்லியல் பிரிவு துவாரகை மற்றும் பெட் துவாரகை கடற்பகுதிகளில் மீண்டும் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டது. இந்த ஆய்வுகளின் நோக்கம் கடலுக்கடியில் உள்ள பழங்காலக் கட்டுமானங்களின் காலத்தையும் தன்மையையும் அறிவியல் முறையில் கண்டறிவதாகும். எனவே, கடலுக்கடியில் பழங்காலக் குடியிருப்பு அல்லது துறைமுகச் செயல்பாடுகளுக்கான சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன என்பது உண்மை. 

வடஇந்தியாவுடன் மட்டும் முடிவடையாத மகாபாரத வரலாறு!

மகாபாரதம் என்றாலே அஸ்தினாபுரம், இந்திரப்பிரஸ்தம், குருக்ஷேத்திரம் போன்ற வடஇந்திய இடங்கள்தான் பலருக்கும் நினைவுக்கு வரும். ஆனால் மகாபாரதத்தில் தென்னிந்தியாவும் முக்கியமாக இடம்பெறுகிறது. சேரர், சோழர், பாண்டியர், ஆந்திரர், திராவிடர், கேரளர் உள்ளிட்ட தென்னிந்திய மக்களும் அரசுகளும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். மகாபாரதத்தின் சபா பர்வத்தில் பாண்டவர்களில் ஒருவரான சகாதேவன் தென்னிந்தியாவை நோக்கிப் படையெடுத்துச் சென்றதாகக் கூறப்படுகிறது. அந்தப் பயணத்தில் பல தென்னிந்திய அரசுகளுடன் அவர் போர் புரிந்ததாகவும், சில அரசுகளுடன் நட்புறவு மற்றும் ஒப்பந்தங்கள் ஏற்படுத்தியதாகவும் இதிகாசம் விவரிக்கிறது. இதில் சோழர், பாண்டியர், திராவிடர், ஆந்திரர் உள்ளிட்ட பெயர்கள் வருகின்றன. இதன் மூலம் மகாபாரதத்தின் கதையுலகம் வடஇந்தியப் பகுதிகளுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல் தென்னிந்தியாவையும் உள்ளடக்கியிருந்தது என்பதை அறிய முடிகிறது.

தமிழகத்தின் பாண்டியர்கள் மகாபாரதத்தில்!

தமிழகத்தின் மூவேந்தர்களான சேரர், சோழர், பாண்டியர் ஆகியோர் தொன்மையான அரச மரபுகளைச் சேர்ந்தவர்கள். இவர்களில் பாண்டியர்கள் மகாபாரதத்தில் தனிப்பட்ட அரச மரபாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். மகாபாரதத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் பாண்டிய மன்னர்கள் பற்றிய செய்திகள் இடம்பெறுகின்றன. குறிப்பாக மலயத்வஜ பாண்டியன் என்ற பெயர் குறிப்பிடப்படுகிறது. பாண்டிய மன்னர் யுதிஷ்டிரரின் ராஜசூய யாகத்தில் பங்கேற்றதாகவும், குருக்ஷேத்திரப் போரில் பாண்டவர்கள் தரப்பில் போரிட்டதாகவும் மகாபாரதம் கூறுகிறது. துரோணருடன் பாண்டிய மன்னர் போரிட்ட செய்திகளும் இடம்பெறுகின்றன. இது தமிழகத்தின் பண்டைய பாண்டிய அரச மரபுக்கும் மகாபாரதக் கதையுலகுக்கும் இடையிலான தொடர்பை வெளிப்படுத்தும் முக்கியமான இலக்கியக் குறிப்பு. அதேபோல் சோழர்கள், சேரர்கள், கேரளர்கள் பற்றிய குறிப்புகளும் மகாபாரதத்தில் உள்ளன.

பாண்டியர்கள்தான் பாண்டவர்களா? இது நீண்டகாலமாக விவாதிக்கப்படும் ஒரு சுவாரசியமான கேள்வி.

பாண்டியர், பாண்டவர் ஆகிய இரண்டு பெயர்களும் ஒலிப்பில் நெருக்கமாக இருப்பதால், பாண்டியர்கள்தான் பாண்டவர்கள் அல்லது பாண்டவர்கள் தமிழகத்திலிருந்து வடஇந்தியாவுக்குச் சென்றவர்கள் என்ற கருத்துகள் சில இடங்களில் முன்வைக்கப்படுகின்றன. ஆனால் இதுவரை கிடைத்துள்ள வரலாற்று மற்றும் தொல்லியல் ஆதாரங்கள் இந்தக் கருத்தை உறுதிப்படுத்தவில்லை. பாண்டவர்கள் என்பது மகாபாரதத்தின்படி பாண்டு மன்னரின் புதல்வர்களான யுதிஷ்டிரர், பீமன், அர்ஜுனன், நகுலன், சகாதேவன் ஆகிய ஐவரைக் குறிக்கிறது. பாண்டியர்கள் என்பது தென்னிந்தியாவில், குறிப்பாக தமிழகத்தில் ஆட்சி செய்த அரச மரபைக் குறிக்கிறது. இரண்டு பெயர்களும் ஒரே வம்சத்தைக் குறிக்கின்றன என்று முடிவு செய்ய முடியாது. பாண்டியர்களின் தோற்றம் குறித்த சில பழைய மரபுக் கதைகள் அவர்களைப் பாண்டவர்களுடன் தொடர்புபடுத்துகின்றன. சில மரபுகள் சந்திர வம்சத்துடனும் தொடர்புபடுத்துகின்றன. ஆனால் அவை வரலாற்று ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்ட வம்சாவளிகள் அல்ல. மேலும், மகாபாரதமே பாண்டியர்களையும் பாண்டவர்களையும் தனித்தனியாகக் குறிப்பிடுகிறது. பாண்டிய மன்னர் பாண்டவர்கள் தரப்பில் போரிட்டதாகக் கூறப்படுவதால், இருவரும் ஒரே அரச குடும்பம் என்ற முடிவுக்கு வருவது பொருத்தமற்றது. எனவே பாண்டியர்கள்தான் பாண்டவர்கள் என்ற கருத்து ஒரு மரபு சார்ந்த ஊகமாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

பாண்டியர்கள் பழமையான அரச மரபினர் என்பதற்கு இதிகாசக் கதைகளைவிட உறுதியான கல்வெட்டு ஆதாரங்களும் உள்ளன. மௌரியப் பேரரசர் அசோகரின் கி.மு. 3ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பாறைக் கல்வெட்டுகளில் சோழர், பாண்டியர், கேரளபுத்திரர், சத்தியபுத்திரர் ஆகிய அரசுகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அசோகரின் இரண்டாவது பெரும்பாறைக் கல்வெட்டு இந்த தென்னிந்திய அரசுகளை மௌரியப் பேரரசின் தெற்குப் பகுதிக்கு அப்பால் இருந்த அரசுகளாகக் குறிப்பிடுகிறது. இது தமிழகத்தின் பழமையான அரசியல் வரலாற்றுக்கான முக்கியமான கல்வெட்டு ஆதாரமாகும்.

மாங்குளம் தமிழி கல்வெட்டுகள்

மதுரைக்கு அருகில் உள்ள மாங்குளத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தமிழி அல்லது தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகள் பாண்டிய மன்னர் நெடுஞ்செழியன் பற்றிய தகவல்களைத் தருகின்றன. இக்கல்வெட்டுகள் பொதுவாக கி.மு. 2ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவையாகக் கருதப்படுகின்றன. அக்காலத்தில் பாண்டிய மன்னர்கள், அவர்களின் அதிகாரிகள், சமணத் துறவிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட கொடைகள் போன்ற விவரங்களை அறிய இவை உதவுகின்றன.

வேள்விக்குடி செப்பேடுகள்

பாண்டிய அரச மரபின் வரலாறு, நிலக்கொடைகள், ஆட்சித் தொடர்ச்சி போன்றவற்றை அறிய உதவும் முக்கியமான செப்பேடுகள் இவை. இந்தச் சான்றுகள் பாண்டியர்கள் தொன்மையான அரச மரபைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை உறுதிப்படுத்த உதவுகின்றன. ஆனால் பாண்டியர்கள் பாண்டவர்களின் நேரடி வாரிசுகள் என்பதை நிரூபிக்கவில்லை.

தென்னிந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளும் மகாபாரதமும்!

தமிழகம் மட்டுமல்லாமல் இன்றைய கேரளம், கர்நாடகம், ஆந்திரம் ஆகிய பகுதிகளும் மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படும் தென்னிந்தியப் பிரதேசங்களுடன் தொடர்புடையவை. கேரளர்கள், ஆந்திரர்கள், வனவாசிகள், முஷிகர்கள், திராவிடர்கள் உள்ளிட்ட பெயர்கள் இதிகாசத்தில் வருகின்றன.  காவிரி, தாமிரபரணி போன்ற நதிகளும் தென்னிந்தியப் புவியியலைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் இலக்கியக் குறிப்புகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன.  மலய மலை என்ற பெயர் தென்னிந்தியாவின் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. கோகர்ணம், கன்னியாகுமரி போன்ற இடங்களும் பழைய இந்திய இலக்கிய மற்றும் தீர்த்த மரபுகளில் முக்கியமான இடங்களைப் பெற்றுள்ளன. எனவே மகாபாரதத்தின் கதையுலகில் தென்னிந்தியா புறக்கணிக்கப்பட்ட பகுதி அல்ல. மாறாக பல்வேறு அரசுகள், மக்கள், நதிகள், தீர்த்தங்கள் ஆகியவற்றுடன் அது இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

அன்றைய தேசங்கள் – இன்றைய வரைபடம்

மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படும் முக்கியமான தேசங்களையும் இன்றைய அடையாளங்களையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால்:

மகாபாரதப் பெயர்
இன்றைய அடையாளம்

அஸ்தினாபுரம்
ஹஸ்தினாபூர், உத்தரப்பிரதேசம்

இந்திரப்பிரஸ்தம்
டெல்லி, புராணா கிலா பகுதி

அங்கதேசம்
பாகல்பூர், பீகார்

காந்தாரம்
பெஷாவர், தக்ஷசீலா மற்றும் சுற்றுப்பகுதிகள்

பாஞ்சாலம்
பரேலி, ஃபரூக்காபாத் பகுதிகள்

சிந்து
பாகிஸ்தானின் சிந்து மாகாணம்

மத்ரதேசம்
சியால்கோட், பாகிஸ்தான்

துவாரகை
குஜராத்

குருக்ஷேத்திரம்
ஹரியானா

மகதம்
பீகார்

மத்ஸ்யம்
ராஜஸ்தானின் வைராட் பகுதி

பாண்டிய தேசம்
தென் தமிழகம்

சோழ தேசம்
காவிரி டெல்டா மற்றும் சுற்றுப்பகுதிகள்

சேர தேசம்
கேரளம் மற்றும் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகள்

கலிங்கம்
ஒடிசா மற்றும் வடக்கு ஆந்திரப் பகுதிகள்

இந்த ஒப்பீடு பழைய இலக்கியங்களில் வரும் புவியியல் பெயர்களுக்கும் இன்றைய நிலப்பரப்புகளுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

இதிகாசமும் வரலாறும் – எதை எப்படிப் பார்க்க வேண்டும்?

மகாபாரதம் என்பது இந்தியாவின் ஆன்மிக, இலக்கிய, பண்பாட்டு மரபில் மிகப்பெரிய இடத்தைப் பெற்ற இதிகாசம். அதில் குறிப்பிடப்படும் பல்வேறு தேசங்கள், நதிகள், மலைகள், நகரங்கள் ஆகியவை பண்டைய இந்தியாவின் புவியியல் மற்றும் அரசியல் அமைப்புகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. ஆனால் ஒரு இலக்கியக் குறிப்பை மட்டும் வைத்து ஒரு நகரம் இருந்தது, ஒரு மன்னர் ஆட்சி செய்தார், ஒரு போர் குறிப்பிட்ட ஆண்டில் நடைபெற்றது என்று முடிவு செய்ய முடியாது. அதற்குக் கல்வெட்டுகள், நாணயங்கள், தொல்லியல் அகழாய்வுகள், வெளிநாட்டுப் பயணிகளின் குறிப்புகள், மொழியியல் ஆய்வுகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு ஆதாரங்கள் தேவைப்படுகின்றன. அந்த வகையில் அசோகரின் கல்வெட்டுகள், மாங்குளம் தமிழி கல்வெட்டுகள், ஹஸ்தினாபூர் அகழாய்வுகள், துவாரகை கடலடி ஆய்வுகள் ஆகியவை தனித்தனியான வரலாற்றுத் தகவல்களைத் தருகின்றன.

முடிவாக...

மகாபாரதம் வடஇந்தியாவின் இதிகாசம் மட்டுமல்ல. அதன் கதையுலகில் தென்னிந்திய அரசுகளும் இடம்பெறுகின்றன. தமிழகத்தின் பாண்டியர்கள், சோழர்கள், சேரர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இருப்பது நமது பழந்தமிழர் வரலாற்றை இந்தியாவின் பரந்த பண்பாட்டு மரபுடன் இணைத்துப் பார்க்க உதவுகிறது. பாண்டியர்கள்தான் பாண்டவர்கள் என்ற கருத்து நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றாலும், பாண்டியர்கள் மகாபாரதத்தில் தனித்த அரச மரபாக இடம்பெற்றிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. அஸ்தினாபுரம் முதல் கன்னியாகுமரி வரை, காந்தாரம் முதல் துவாரகை வரை விரிந்துள்ள இந்தப் புவியியல் தொடர்புகள் பண்டைய இந்தியாவின் அரசியல், பண்பாட்டு உறவுகள் எவ்வளவு பரந்திருந்தன என்பதைச் சிந்திக்க வைக்கின்றன.