அரசியல் மரபு மதிக்கதக்க ஆடை, அலங்காரம் வேண்டும் ; ராகுல், உதயநிதிக்கு பொதுமக்கள் கோரிக்கை !

Political News

அரசியல் மரபு மதிக்கதக்க ஆடை, அலங்காரம் வேண்டும் ; ராகுல், உதயநிதிக்கு பொதுமக்கள் கோரிக்கை !

நடுநிலை.காம் – அரசியல் பார்வை

அரசியல்வாதிகளாக இருந்தாலும், நடிகர், நடிகைகளாக இருந்தாலும் பொதுமக்களைக் கவர்வது ஒரு கலை. நடை, உடை, பாவனை, பேச்சுத்திறன், தனித்துவமான செயல்பாடு எனப் பல அம்சங்கள் ஒருவரை மக்கள் மத்தியில் பிரபலப்படுத்துகின்றன. ஆனால், அந்தப் பிரபலத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள தோற்றம் மட்டும் போதுமா அல்லது மக்களுக்காகச் செய்யும் செயல்களும் சாதனைகளும் அவசியமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

திரையுலகில் எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன், சிவாஜி கணேசன், ஜெமினி கணேசன் உள்ளிட்ட முன்னணி நடிகர்கள் தங்களுக்கெனத் தனித்துவமான நடையையும் பாவனையையும் உருவாக்கி ரசிகர்களைக் கவர்ந்தனர். இன்றைய தலைமுறையில் ரஜினிகாந்த், கமல்ஹாசன், அஜித், விஜய் உள்ளிட்ட நடிகர்களும் தங்களது தனித்துவமான நடிப்பாலும் திரை ஆளுமையாலும் ரசிகர்களின் ஆதரவைப் பெற்றுள்ளனர். ரஜினிகாந்தின் ஸ்டைலான நடிப்பும் தனித்துவமான உடல்மொழியும் அவரை மற்ற நடிகர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றன. அதேநேரத்தில், ஆடை அலங்காரங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல், தனது செயல்பாடுகளாலும் சாதனைகளாலும் மக்களின் மனதில் இடம்பிடித்தவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

எளிமையும் சாதனையும் உயர்த்திய காமராஜர்!

தமிழகத்தின் முன்னாள் முதலமைச்சர் பெருந்தலைவர் காமராஜர் இதற்கு முக்கியமான எடுத்துக்காட்டு. வாழ்நாள் முழுவதும் எளிமையான கதர் ஆடையை அணிந்து, ஆடம்பரமற்ற வாழ்க்கையை மேற்கொண்ட அவர், கல்வி வளர்ச்சி உள்ளிட்ட மக்கள் நலத் திட்டங்களால் மக்களின் மனதில் நீங்காத இடத்தைப் பெற்றார். அவரது ஆடை, வாழ்க்கை முறை, அரசியல் கொள்கை, மக்கள் நலச் செயல்பாடுகள் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்திருந்தன. இதனால், காமராஜரைப் பொறுத்தவரையில் கதர் ஆடை என்பது வெறும் உடைத் தேர்வாக மட்டுமல்லாமல், எளிமையின் அடையாளமாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. ஒருவர் அணியும் ஆடை அவருக்குத் தனித்துவத்தை வழங்கலாம். ஆனால், காலம் கடந்தும் மக்கள் அவரை நினைவுகூர்வதற்குக் காரணமாக இருப்பது அவரது செயல்பாடுகளும் சாதனைகளும்தான் என்பதை காமராஜரின் அரசியல் வாழ்க்கை உணர்த்துகிறது.

பாரம்பரிய உடையில் பிரதமர் மோடி!

இந்திய அரசியலில் ஆடைத் தேர்வு என்பது தனிப்பட்ட விருப்பம் மட்டுமல்லாமல், அரசியல் அடையாளம் மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்துடனும் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. பிரதமர் நரேந்திர மோடி முக்கிய அரசு நிகழ்ச்சிகள், தேசிய விழாக்கள் மற்றும் பல்வேறு பொது நிகழ்வுகளில் இந்தியப் பாரம்பரிய உடைகளை அணிவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளார். நிகழ்ச்சிகளின் தன்மைக்கு ஏற்ப அவரது உடைத் தேர்வும் மாறுபடுகிறது. இந்தியப் பண்பாடு, பாரம்பரியம் மற்றும் தேசிய அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அவர் அணியும் உடைகள் பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. முக்கிய நிகழ்வுகளில் உடைத் தேர்வுக்கும் மரபுக்கும் அவர் அளிக்கும் முக்கியத்துவம், பொது வாழ்க்கையில் இருப்பவர்கள் தாங்கள் பங்கேற்கும் நிகழ்ச்சிகளின் தன்மையைப் புரிந்துகொண்டு உடையணிவது குறித்த விவாதத்தையும் எழுப்புகிறது. இதன் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, அரசியல் தலைவர்கள் தங்களது தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கு இடமளிப்பதுடன், நாட்டின் முக்கிய ஜனநாயக அமைப்புகளின் மரபுகளையும் கவனத்தில் கொள்வதில் தவறில்லை.

ராகுல் காந்தி, உதயநிதி ஸ்டாலின் உடைத் தேர்வு விவாதம்!

காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தி மற்றும் திமுகவைச் சேர்ந்த உதயநிதி ஸ்டாலின் ஆகியோரின் ஆடைத் தேர்வு குறித்த விவாதங்களும் இதே பின்னணியில் கவனிக்கப்பட வேண்டியவை. ராகுல் காந்தி பாரத் ஜோடோ யாத்திரையின்போது வெள்ளை டி-ஷர்ட் அணிந்து பயணம் மேற்கொண்டது தேசிய அளவில் கவனத்தைப் பெற்றது. அவரது ஆதரவாளர்கள் அதை எளிமையின் அடையாளமாகப் பார்க்கும் நிலையில், நாடாளுமன்றம் போன்ற உயரிய ஜனநாயக அமைப்புகளில் பாரம்பரியத்துக்கும் நிகழ்ச்சிக்கு ஏற்ற உடை ஒழுங்குக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும் என்று சிலர் கருதுகின்றனர். அதேபோன்று, தமிழக சட்டமன்றத்தில் உதயநிதி ஸ்டாலின் டி-ஷர்ட் அணிந்து பங்கேற்பது குறித்தும் விமர்சனங்கள் எழுகின்றன. சட்டமன்றம் என்பது மக்களின் பிரச்சினைகள் விவாதிக்கப்படும் முக்கியமான ஜனநாயக மேடை என்பதால், அங்கு பின்பற்றப்படும் நடைமுறைகள், மரபுகள் மற்றும் பொதுமக்களின் எதிர்பார்ப்புகள் குறித்த கேள்விகள் எழுவது இயல்பானது. இருப்பினும், டி-ஷர்ட் அணிவது மட்டுமே ஒருவரின் அரசியல் தகுதியையோ மக்கள் மீதான அக்கறையையோ தீர்மானித்துவிடாது. குறிப்பிட்ட அவை அல்லது நிகழ்ச்சிக்குப் பொருந்தும் உடை விதிமுறைகள் என்ன என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

மோடியைப் பின்பற்ற வேண்டுமா என்பது அல்ல; மரபை மதிப்பதில் என்ன தவறு?

பிரதமர் நரேந்திர மோடி முக்கிய நிகழ்வுகளில் இந்தியப் பாரம்பரிய உடைகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதை ஓர் உதாரணமாகக் கொண்டு, ராகுல் காந்தியும் உதயநிதி ஸ்டாலினும் தாங்கள் பங்கேற்கும் நிகழ்வுகளின் தன்மைக்கு ஏற்ப உடையணிவது குறித்து சிந்திக்கலாம் என்பதே இங்கு முன்வைக்கப்படும் கருத்து. இது அவர்கள் கட்டாயம் குறிப்பிட்ட ஆடையை அணிய வேண்டும் என்பதற்கான வலியுறுத்தல் அல்ல. தனிமனித சுதந்திரத்துக்கும் பொது வாழ்க்கையில் பின்பற்றப்படும் மரபுகளுக்கும் இடையே சமநிலை இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான கருத்தாகும். நாடாளுமன்றம் மற்றும் சட்டமன்றம் போன்ற அமைப்புகள் நாட்டின் ஜனநாயக மாண்பை வெளிப்படுத்துகின்றன. அங்கு பங்கேற்கும் உறுப்பினர்கள், தங்களது தனிப்பட்ட பாணியைப் பின்பற்றுவதுடன், அந்த அமைப்புகளின் கண்ணியத்தையும் பொதுமக்களின் எதிர்பார்ப்புகளையும் கருத்தில் கொள்வது சிறந்த அணுகுமுறையாக இருக்கும். ராகுல் காந்தியும் உதயநிதி ஸ்டாலினும் பாரம்பரிய அரசியல் பின்னணியைக் கொண்டவர்கள். எனவே, ஆடைத் தேர்வு தொடர்பான விவாதங்களைத் தனிப்பட்ட உரிமை என்ற கோணத்தில் மட்டுமல்லாமல், அரசியல் மரபு மற்றும் பொது வாழ்க்கையின் கண்ணியம் என்ற கோணத்திலும் அணுகுவது அவசியம்.

மக்கள் எதிர்பார்ப்பது ஆடையை மட்டுமல்ல; ஆட்சியின் செயல்பாட்டையும்!

அரசியலில் ஒருவரின் வெற்றியை ஆடை மட்டுமே தீர்மானிப்பதில்லை. மக்களின் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பது, கொடுத்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவது, நேர்மையாகச் செயல்படுவது, ஜனநாயக அமைப்புகளின் மாண்பைக் காப்பது ஆகியவைதான் அரசியல் தலைவர்களின் நம்பகத்தன்மையை வலுப்படுத்துகின்றன. காந்தி கதர் ஆடையைத் தனது கொள்கை அடையாளமாகக் கொண்டார். காமராஜர் எளிமையான கதர் ஆடையுடன் வாழ்ந்து மக்கள் நலச் செயல்பாடுகளால் உயர்ந்தார். பிரதமர் மோடி முக்கிய நிகழ்வுகளில் பாரம்பரிய உடைகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் இந்தியப் பண்பாட்டு அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். ஒவ்வொருவரின் அணுகுமுறையும் வேறுபட்டதாக இருந்தாலும், உடை என்பது ஒருவரின் பொதுவெளி அடையாளத்தில் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது. அதேநேரத்தில், மக்களின் நீண்டகால ஆதரவைப் பெறுவதற்கு ஆடைத் தேர்வைக் காட்டிலும் செயல்திறன், நேர்மை, மக்கள் நலன் மற்றும் சாதனைகளே முக்கியமானவை. ஆடை தொடர்பான விமர்சனங்கள் அரசியல் தலைவர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்த மதிப்பீடுகளுக்கு மாற்றாகிவிடக் கூடாது. எனவே, ராகுல் காந்தியும் உதயநிதி ஸ்டாலினும் தங்களது தனிப்பட்ட ஆடைத் தேர்வுகளைத் தீர்மானிக்கும் உரிமையைக் கொண்டிருந்தாலும், முக்கிய ஜனநாயக அமைப்புகளில் மரபு, நிகழ்ச்சியின் தன்மை மற்றும் பொதுமக்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பரிசீலிப்பதில் தவறில்லை.