சுதந்திர தினம் – குடியரசுத் தினம் – மொழிப்போர் தியாகிகள் தினம்: வரலாறும் அரசியல் விவாதங்களும்

இந்தியாவின் தேசிய நினைவுநாட்களான ஆகஸ்ட் 15 சுதந்திர தினமும், ஜனவரி 26 குடியரசுத் தினமும் நாட்டின் அடையாளத்தை கட்டமைக்கும் முக்கியமான நாள்களாகக் கருதப்படுகின்றன. இந்நிலையில், குடியரசுத் தினத்திற்கு முந்தைய நாளான ஜனவரி 25-ஐ தமிழ்நாட்டில் “மொழிப்போர் தியாகிகள் தினம்” எனக் கொண்டாடுவது குறித்த அரசியல் விவாதங்கள் ஆண்டுதோறும் தீவிரமடைந்து வருகின்றன.

1947 ஆகஸ்ட் 15-ஆம் தேதி இந்தியா பிரிட்டிஷ் ஆட்சியிலிருந்து விடுதலை பெற்றது. மகாத்மா காந்தி, ஜவஹர்லால் நேரு, சுபாஷ் சந்திர போஸ், பகத் சிங் உள்ளிட்ட பல்வேறு இயக்கங்களைச் சேர்ந்த தலைவர்கள், லட்சக்கணக்கான மக்களின் தியாகத்தின் விளைவாக இந்த விடுதலை கிடைத்தது. சுதந்திர தினம் என்பது வெளிநாட்டு ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட நாளாகவும், இந்திய தேசிய சிந்தனை உருவான நாளாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.

இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்த பின்னரும், முழுமையான ஜனநாயக நாடாக மாறுவதற்கு ஒரு அரசியலமைப்பு தேவைப்பட்டது. அதன்படி 1950 ஜனவரி 26-ஆம் தேதி இந்திய அரசியலமைப்பு அமலுக்கு வந்தது. இதன் மூலம் இந்தியா “குடியரசு” ஆக அறிவிக்கப்பட்டது. ஜனவரி 26 அன்று தேசிய ஒருமைப்பாடு, அரசியலமைப்புச் சட்டம், குடிமக்களின் உரிமைகள், சமத்துவம் ஆகியவை வலியுறுத்தப்படுகின்றன. அந்த நாளில் விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களும் தியாகிகளும் கௌரவிக்கப்படுகின்றனர்.

இந்த நிலையில், குடியரசுத் தினத்திற்கு முந்தைய நாளான ஜனவரி 25-ஐ தமிழ்நாட்டில் “மொழிப்போர் தியாகிகள் தினம்” என திராவிடக் கட்சிகள் கடைப்பிடித்து வருகின்றன. 1950-களிலும், குறிப்பாக 1965-ம் ஆண்டிலும், இந்தி மொழியை ஒரே ஆட்சிமொழியாக்கும் முயற்சிகளுக்கு எதிராக தமிழ்நாட்டில் தீவிர போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. இந்த போராட்டங்களில் மாணவர்கள், இளைஞர்கள் உள்ளிட்ட பலர் உயிர் தியாகம் செய்தனர்.

இந்த தியாகங்களை நினைவுகூரும் வகையில், 1960-களின் இறுதியில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (திமுக) ஜனவரி 25-ஐ மொழிப்போர் தியாகிகள் தினமாக அறிவித்து நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சிகளை நடத்தத் தொடங்கியது. பின்னர் அதிமுக உள்ளிட்ட திராவிடக் கட்சிகளும் இதை தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வருகின்றன.

குடியரசுத் தினத்திற்கு முந்தைய நாளைத் தேர்வு செய்ததன் பின்னணி, “தேசிய அரசியலமைப்பைக் கொண்டாடும் முன், மொழி உரிமைக்காக உயிர் தியாகம் செய்தவர்களை நினைவுகூர வேண்டும்” என்ற குறியீட்டு அரசியலாக விளக்கப்படுகிறது. இதன் மூலம் மாநில உரிமை, மொழி சமத்துவம் ஆகியவை தேசிய அரசியலமைப்பின் ஒரு பகுதிதான் என்ற கருத்தை வலியுறுத்துவதாக திராவிட இயக்கங்கள் கூறுகின்றன.

இதற்கு தேசியவாதிகள் கடுமையான கேள்விகளை எழுப்புகின்றனர். “குடியரசுத் தினம் என்பது விடுதலைப் போராட்டத்தின் தொடர்ச்சியாக தேசிய ஒருமைப்பாட்டை வலியுறுத்தும் நாள். அதற்கு முந்தைய நாளில், ஒரு தேசிய மொழிக் கொள்கைக்கு எதிரான போராட்டத்தை பெருமையாக நினைவுகூருவது, மொழிப்போராட்டத்தை விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு இணையாக உயர்த்திப் பார்ப்பதற்கான முயற்சியாக இல்லையா?” என்பதே அவர்களின் வாதம்.

மேலும், “ஒரு மொழிக்கு எதிரான போராட்டத்தை தேசிய தியாகங்களுக்கு சமமாகக் காட்டுவது சரியா?” “இது இந்திய தேசிய சிந்தனைக்கு முரணான அரசியலை ஊக்குவிக்குமா?” “தேசிய ஒருமைப்பாட்டை பலவீனப்படுத்தும் மனநிலையை உருவாக்குமா?” என்ற கேள்விகளையும் அவர்கள் முன்வைக்கின்றனர்.

இதற்கு திராவிடக் கட்சிகள், “மொழிப்போர் என்பது நாட்டுக்கு எதிரான போராட்டமல்ல; இந்திய அரசியலமைப்பில் உள்ள மொழி சமத்துவ உரிமையை பாதுகாக்க நடந்த போராட்டம்” என விளக்கம் அளிக்கின்றன. மேலும், “இந்தியாவின் பல்துறை, பல்மொழி தன்மையை பாதுகாப்பதே உண்மையான தேசிய ஒருமைப்பாடு” என்றும் அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

இதனால், ஆகஸ்ட் 15 – வெளிநாட்டு ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுதலை, ஜனவரி 26 – அரசியலமைப்பு மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடு, ஜனவரி 25 – மொழி உரிமை மற்றும் மாநில அடையாளம் என்ற மூன்று நினைவுநாட்களும், ஒரே இந்திய வரலாற்றின் வெவ்வேறு பரிமாணங்களை பிரதிபலிப்பதாக மாறியுள்ளன. மொழிப்போர் தியாகிகள் தினம் இன்று வெறும் நினைவேந்தல் நாளாக மட்டுமல்ல; தேசிய சிந்தனை Vs மாநில உரிமை, ஒருமொழி கொள்கை Vs பல்மொழி இந்தியா என்ற அரசியல் விவாதங்களை தொடர்ந்து உயிருடன் வைத்திருக்கும் நாளாகவும் விளங்குகிறது.